Konut Biriminin Ötesinde: Maddi-Kurumsal Bir Ortam Olarak Yapılı Çevre
Deliver sAfe and Social Housing (DASH) International Conference, Belgrade, Sırbistan, 26 - 31 Ekim 2026, (Yayınlanmadı)
- Yayın Türü: Bildiri / Yayınlanmadı
- Basıldığı Şehir: Belgrade
- Basıldığı Ülke: Sırbistan
- Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
- Anadolu Üniversitesi Adresli: Evet
Özet
Yaşam mekânının
niteliği genellikle ekonomik uygunluk, büyüklük, fiziksel durum, enerji
performansı, erişilebilirlik ve tasarım gibi özellikler üzerinden
değerlendirilir. Bu bildiri, yeterli barınma koşullarının daha geniş bir
maddi-kurumsal ortam tarafından oluşturulması nedeniyle, söz konusu yaklaşımın
eksik kaldığını savunmaktadır. Posthümanist düşünceden ve Nesne Yönelimli
Ontoloji’den (Object-Oriented Ontology) yararlanan ve disiplinlerarası bir
sosyal bilimler perspektifi benimseyen bildiri, yapılı çevreyi, etkileşim
içinde bulunan ancak birbirine indirgenemeyen insani, maddi, kurumsal, hukuki
ve teknolojik varlıklardan oluşan bir ortam (milieu) olarak
kavramsallaştırmaktadır.
Bu bakış açısına
göre bir yaşam mekânı, içinde yer aldığı altyapılardan, kamusal alanlardan,
ulaşım sistemlerinden, enerji ağlarından, hizmetlerden, idari kurumlardan,
hukuki düzenlemelerden, teknolojilerden ve topluluklardan bağımsız olarak
değerlendirilemez. Dolayısıyla barınma kalitesi, yalnızca yaşam mekânının
kendisine ait bir özellik değil, gündelik yaşamı mümkün kılan ya da
sınırlandıran daha geniş ortamın etkileşimlerinden doğan bir niteliktir. Bu
durum özellikle savaş, afet veya ciddi kurumsal işleyiş bozukluğu hâllerinde
görünür hâle gelir: ulaşım, su, enerji, iletişim, sağlık ve kamu altyapısının
tahrip olması, biçimsel olarak sağlam kalan yaşam mekânlarını fiilen yaşanamaz
hâle getirebilir ve yalnızca bu mekânları merkeze alan barınma politikalarını
etkisizleştirebilir.
Bu nedenle
bildiri, yaşam mekânlarının yer aldığı çevreleri maddi, toplumsal, hukuki ve
kurumsal bakımdan birbirine bağımlı yapılar olarak anlamaya yönelik ontolojik
ve disiplinlerarası bir çerçeve geliştirmektedir. Yeterli barınma olanaklarının
sağlanmasının yalnızca binalara değil, bunları ayakta tutan altyapılara ve
kurumlara da dikkat edilmesini gerektirdiğini savunarak, bu perspektifin
barınma politikası, planlama, dirençlilik ve hukuki koruma bakımından
sonuçlarını ele almaktadır. Bildiri, yapılı çevrenin maddi-kurumsal bir ortam
olarak anlaşılmasının kaliteyi, uyarlanabilirliği, dirençliliği ve toplumsal
ihtiyaçlara yanıt verebilme kapasitesini değerlendirmek için daha geniş bir
çerçeve sunduğu; aynı zamanda yaşam mekânlarının korunmasının, bu mekânlarda
yaşamayı mümkün kılan daha geniş çevrenin korunmasından neden ayrı
tutulamayacağını açıklığa kavuşturduğu sonucuna varmaktadır.
Anahtar kelimeler: Nesne Yönelimli
Ontoloji; posthümanizm; yapılı çevre; ortam (milieu); dirençlilik.
Housing
quality is commonly assessed through the characteristics of the dwelling unit:
affordability, size, physical condition, energy performance, accessibility, and
design. This presentation argues that such an approach remains incomplete
because the conditions of adequate housing are produced by a wider
material-institutional environment. Drawing on posthumanist thought and
Object-Oriented Ontology as well as adopting an interdisciplinary
social-science perspective, the presentation conceptualizes the built
environment as a milieu composed of interacting but irreducible human,
material, institutional, legal, and technological entities.
From
this perspective, a dwelling cannot be evaluated independently of the
infrastructures, public spaces, transport systems, energy networks, services,
administrative institutions, legal arrangements, technologies, and communities
within which it is embedded. Housing quality is therefore not simply a property
of the residential unit itself but an emergent quality of the wider milieu that
enables or constrains everyday life. This becomes particularly visible in
situations of war, disaster, or severe institutional breakdown: the destruction
of transport, water, energy, communications, health, and public infrastructure
may leave formally intact dwellings practically uninhabitable and may render
unit-centered housing policies ineffective.
The
presentation therefore develops an ontological and interdisciplinary framework
for understanding residential environments as materially, socially, legally,
and institutionally interdependent. It explores the implications of this
perspective for housing policy, planning, resilience, and legal protection,
arguing that adequate housing provision requires attention not only to
buildings but also to the infrastructures and institutions that sustain them.
The presentation concludes that understanding the built environment as a
material-institutional milieu offers a broader framework for evaluating
quality, adaptability, resilience, and social responsiveness, while also clarifying
why the protection of housing cannot be separated from the protection of the
wider environment that makes dwelling possible.
Keywords: Object-Oriented Ontology; posthumanism; built
environment; milieu; resilience